طاقت بیار رفیق
ثانیه های انتظار یکی پس از دیگری می گذرند و نمی دانیم رفیق روزهای بی روزن ما در چه حال است؟ ما که به همین زودی دلتنگش شدیم و البته بیش تر گیجیم؛ می دانیم چگونه اما نمی دانیم چرا!؟
تو می گفتی آزادی بهانه نمی خواهد، اما حالا مثل اینکه حقیقت با تمام تلخی و زمختی اش دارد به ما می فهماند که حکایت آزادی تو و خیلی های دیگر، بهانه می خواهد. هرچند که در کنج دیوارهای سرد اوین هم آزاد باشید.
همیشه می گفتی نوشتن خلق دنیایی است بدون خدا و تقدیر و درد. به حرفت ایمان داشتم اما می بینی که؛ در آنچه برایت می نگارم، درد-هرچند بسیار کمتر از آنچه هست- به چشم می خورد. اما با وجود اینکه پای خدا را هم به این کارزار باز کرده اند زورشان گویی به تقدیر نمی رسد! آخر حساب تقدیر سواست؛ تقدیر مردمان به دست خودشان رقم می خورد حتی اگر حوادث همیشه یک قدم پیش از ایشان گام بردارد…
در طی این چند روز واژه ها الکن بودند و نشد که چیزی برایت بنویسم و حالا نیز… این هم حتما حکمتی دارد که کلمات روی کاغذ در این چند سطر ناچیز هم، اکثرا وجودشان را پیش تر از تو وام گرفتند!
تو را گرفتند و بردند و … زدند. طاقت بیار رفیق؛ به همان دلیلی که خودت از باقی رفقا توقع داشتی…
نصور نقی پور را آزاد کنید.
پی نوشت اول و آخر: روزها سخت و سخت تر می شوند. فضا سنگین و سنگین و تر و عقده ها و بغض ها و کینه ها ی درونی ام زیاد و زیادتر!! دلم می خواد بالابیارم…
پیوست: نسخه ی کامل این دلنوشته را می توانید در اینجا بخوانید.
سلام
وبلاگم در بلاگفا مسدود شده
آدرس جدید یاری یول
http://yariyul.wordpress.com
سیمین عزیز .. نصور نقی پور را می شناختم .. ارام ، در گوشه ای فقط ارام می نوشت..
این قداره بندان عدل اسلامی .. گویا با کلمه و نوشته دشمن تر از اقدام عملی هستند ..
این جاست که « محارب « قلمی با « محارب « شمشیری برای انها فرقی نمی کند .. و دروغ و ریایشان عالم را به گند کشیده است ..
اطلاع رسانی می کنم ..
سلام سیمین عزیز
به امید آزادی همه زندانیان سیاسی
۸ مارس روز جهانی زن بر شما و همه زنان قهرمان ایران گرامی باد
۱_روز زن بر تمامه زنانه ایرانی گرامی باد
۲_ سلام!
۳_ من همیشه عاشق سیاوش بودم بعد از اهنگ طاقت بیار رفیقش عاشق خودم شدم چون قبل از اهنگ طاقت بیار رفیق عاشقش شده بودم
درود
۸ مارس، روز جهانی زن گرامی باد.
هر چند که ۸ مارس گذشته اما…
بابت دستگیری نصور نقی پور هم واقعا متاسفم
وای آزادی!
کجایی!
ممنونم سیمین عزیز
خودم هم فقط چند روز است که فهمیدم. شوکه ام هنوز. تمام آرشیوم پرید. شدم بی آرشیو. بی حافظه
امیدوارم خود دیگرم سالم بماند
زنده باشی رفیق!
درود سیمین عزیز
نه خسته
روزهای مان آکنده شدند از دلواپسی و دلتنگی و پریشانی
هر چه میگذرد میفهمم که دیروز روز خوبی بود انگار
مدتی نبودم
وبلاگم را در بلاگفا مسدود کردند، هجرت کردم به این سرای
http://m-alijani.blogspot.com/
شکنجهگاه را هم که فیلتر کردهاند
کاش اندکی میشد بفهمند که سیمین را اما نمیشود
دیر زی شاد
تا آزادی ایران و ایرانی
سلام.
سال نو مبارک.
خوب و خوش باشین
سلام
روزهای سختی رو پشت سر گذاشتیم و روزی نبود که خبری نشنویم از زندانی شدن دوستی و اعدام دوستی دیگر…..
میگن انسان به امید زندست و راست میگن پس به امید روزهای بهتر با تلاشی بیشتر
سال خوب رو برات آرزو میکنم شاید سال رسیدن به آرزوهای قشنگت…..
سلام
غیر از طاقت و تحمل که البته ضروری است تغییر در شیوه های مبارزه نیز ضرورت دارد پیشنهاد من تحریم کالاهای چینی است که کارگران و کشاورزان ایرانی را صدمه میزند